حضرت رسول علىّ بن ابى طالب را بجاى خود در مكه گذاشت و با لشكريان اسلام كه قريب 000 ، 30 نفر بودند به طرف شام حركت كرد و با تحمّل زحمات بسيار از تشنگى و بدى و سختى راه خود را بمحلّ تبوك از بلاد سر راه شام بشبه جزيرهء سينا رساند و در آنجا فرمان رحل اقامت داد . مسلمين قريب بيست روز در تبوك ماندند و در اين ضمن بر چند نفر از امراى عرب و رؤساى قبايل اطراف دست يافته يا ايشانرا كشتند و يا بقبول جزيه مجبور ساختند اما پيش از آنكه روميان برسند و جنگى دربگيرد چون صدمات بسيار از اين لشكركشى ديده بودند برگشتند . در سال دهم هجرت حضرت رسول علىّ بن ابى طالب را بسفارت بيمن فرستاد و مردم آنجا را باسلام خواند . اهل يمن قبول اسلام كردند و جماعتى از اعراب قحطانيه و بازماندگان ملوك حميرى به اين ترتيب بآئين جديده گرويده سرزمين آباد و حاصلخيز يمن هم ضميمهء بلاد اسلام گرديد . وفات حضرت رسول در سال يازدهم هجرت حضرت رسول در 25 ذى القعدهء سال دهم هجرت به قصد حجّ از مدينه عازم كعبه شد و اين حج كه آن را حجّة الوداع ميگويند آخرين حجّ يعنى آخرين سفر حضرت رسول است چه او پس از مراجعت بمدينه در اواخر صفر سال يازده بسترى شد و بقول مشهور در شب سيزدهم ربيع الاول اين سنه پس از 23 سال دعوت مردم باسلام رحلت كرد و جسد او را علىّ ابن ابى طالب و عباس و پسران او پس از انجام آداب غسل و كفن در همان منزلى كه در آنجا جان داده بود به خاك سپردند . از حضرت رسول فرزند ذكور نماند چه پنج پسر او همه در خردسالى مردند . تنها دختران آن حضرت يعنى فاطمه ( زوجه علىّ بن ابى طالب ) و زينب ( زوجهء ابو العاص ) و رقيه و امّ كلثوم ( كه يكى بعد از ديگرى به عقد ازدواج عثمان بن عفان درآمدند ) بحدّ رشد رسيدند . جميع اولاد حضرت رسول از خديجه بودند و آنحضرت از زنان ديگر خود فرزند نداشت .